Polish Keyboard Layout
Download Frontype Virtual Polish Keyboard
Jak dodać i uaktywnić obsługę dodatkowych języków w systemie Windows
System Windows XP
Aby zainstalować obsługę innego języka i układu klawiatury w systemie Windows XP, wykonaj następujące kroki:
- W standardowym menu Start systemu Windows XP kliknij polecenie Start, a następnie kliknij polecenie Panel sterowania.W klasycznym menu Start systemu Windows XP kliknij polecenie Start, kliknij polecenie Ustawienia, a następnie polecenie Panel sterowania.
- Kliknij dwukrotnie ikonę Opcje regionalne i językowe.
- Kliknij kartę Języki, a następnie kliknij przycisk Szczegóły w obszarze „Usługi tekstowe i języki”.
- Kliknij przycisk Dodaj w obszarze „Zainstalowane usługi”, a następnie kliknij język, który chcesz dodać, i układ klawiatury, którego chcesz używać dla danego języka.
- Aby skonfigurować ustawienia dla paska języka, kliknij pozycję Pasek języka w obszarze „Preferencje”.
Klawiatura komputerowa
Z Wikipedii
Klawiatura komputerowa – uporządkowany zestaw klawiszy służący do ręcznego sterowania urządzeniem lub ręcznego wprowadzania danych. W zależności od spełnianej funkcji klawiatura zawiera różnego rodzaju klawisze – alfabetyczne, cyfrowe, znaków specjalnych, funkcji specjalnych, o znaczeniu definiowanym przez użytkownika.
Klawiatury występują w najróżniejszych urządzeniach – maszynach do pisania, klawiszowych instrumentach muzycznych, kalkulatorach, telefonach, tokenach; w szczególności jest to jeden z podzespołów wejściowych komputera. Aktualnie używane modele klawiatur komputerowych mają około 100 klawiszy. Coraz częściej w klawiatury komputerowe wbudowuje się dodatkowe elementy sterujące (gładzik, dodatkowe przyciski, pokrętła, suwaki i in.), kontrolne (diody świecące) i inne (np. czytnik kart pamięci, porty USB, gniazda do zestawu słuchawkowego) – najczęściej do obsługi multimediów.
Spis treści |
Konstrukcje
Klawiatury mogą mieć najróżniejszą konstrukcję:
- mechaniczne, historycznie najstarsze – ruch klawisza za pomocą mniej lub bardziej skomplikowanego systemu dźwigni, cięgien itp. układów mechanicznych bezpośrednio wykonuje czynność użyteczną (np. napęd dźwigni w maszynie do pisania, przestawienie tarczy w arytmometrze mechanicznym)
- stykowe – ruch klawisza powoduje bezpośrednio zwarcie (lub, rzadziej, rozwarcie) w układzie elektrycznym/elektronicznym:
- sprężynowa
- membranowa – wykonana jest z kilku warstw: warstwa z nadrukiem graficznym wykonana z poliestru lub poliwęglanu, warstwa laminująca, warstwa poliestrowa z nadrukowanym obwodem drukowanym (technika druku – sitodruk, farby przewodzące prąd), membrana oddzielająca, kolejna warstwa z nadrukowanym obwodem drukowanym i kolejna warstwa laminująca. Membrana oddziela obwody drukowane poza momentem, gdy naciskany jest przycisk.
- z gumą przewodzącą (obecnie najbardziej rozpowszechnione) – wciśnięcie klawisza powoduje dociśnięcie gumy przewodzącej do obwodu drukowanego, powodując znaczne obniżenie rezystancji pomiędzy końcówkami pola stykowego
- bezstykowa:
- optoelektroniczna – ruch klawisza powoduje wsunięcie lub wysunięcie przesłony do/z transoptora
- pojemnościowa – obecnie stosowana rzadko – klawisz połączony jest z elementem zmieniającym pojemność współpracującego kondensatora najczęściej poprzez wsunięcie się między okładziny
- kontaktronowa – naciśnięcie klawisza powoduje przysunięcie magnesu do kontaktronu wymuszając zwarcie styków
- ekranowa:
- dotykowa – na ekranie wyświetlany jest układ klawiszy, dotknięcie zaznaczonego miejsca jest równoznaczne z wprowadzeniem znaku, konieczne jest posiadanie specjalnego monitora dotykowego
- klasyczna – na ekranie wyświetlany jest układ klawiszy, kliknięcie myszką w wybranym miejscu jest równoznaczne z wybraniem znaku; wariant zbliżony do poprzedniego, ale nie wymaga specjalnego monitora. Zaletą klawiatur ekranowych w porównaniu z fizycznymi jest możliwość wizualnej prezentacji wielu zestawów znaków z różnych alfabetów.
Klawiatura komputerowa
Na klawiaturze komputerowej każde naciśnięcie lub puszczenie klawisza powoduje wysłanie sygnału do komputera. Każdy klawisz ma przypisaną własną parę sygnałów, zwanych „scancode”. Od pewnego czasu na rynku dostępne są klawiatury bezprzewodowe stosujące do komunikacji z komputerem podczerwień (musi być kontakt klawiatury z odbiornikiem sygnału) oraz fale radiowe (mogą to być znaczne odległości ok. 5 m). Najnowszym trendem jest łączenie klawiatur za pomocą standardu Bluetooth. Klawiatury wprowadzające znaki łacińskie występują najczęściej w tzw. układzie QWERTY (od pierwszych liter w lewym, górnym rogu klawiatury), rzadziej QWERTZ (klawiatury niemieckie czy polskie w tzw. układzie maszynistki) czy AZERTY (francuskie). Istnieją również inne układy klawiatur, między innymi klawiatura Dvoraka, której celem jest przyśpieszenie pisania.
Układ znaków na klawiaturze klawiatury komputerowe odziedziczyły po klawiaturach mechanicznych maszyn do pisania – występował tam problem blokujących się dźwigni podczas szybkiego pisania, który próbowano rozwiązać poprzez umieszczenie klawiszy z najczęściej powtarzającymi się sekwencjami liter w taki sposób, by leżały możliwie daleko od siebie. Obecnie produkuje się głównie klawiatury na łącze PS/2 i USB. Długotrwała praca na klawiaturze może prowadzić do zespołu RSI.
Historia
- 83-klawiszowa – klawiatura typu PC i XT
- 84-klawiszowa – klawiatura typu AT
- 101-klawiszowa – klawiatura rozszerzona o klawisze numeryczne
- 104-klawiszowa – klawiatura 101 rozszerzona o dodatkowe klawisze dla menu Windows
- multimedialna – klawiatura 104 rozszerzona o dodatkowe klawisze.
- multimedialna – klawiatura 145 rozszerzona o dodatkowe klawisze, nowy moduł kodowania i zapamiętywania klawiszy. Klawiatura jest w stanie zapamiętać ponad 230 różnych kombinacji.
Pierwszy komputer wyposażony w klawiaturę powstał w 1960 roku.
Układ
|
Klawiatura komputerowa
(układ QWERTY) |
||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Esc | F1 | F2 | F3 | F4 | F5 | F6 | F7 | F8 | F9 | F10 | F11 | F12 | PtSc | ScLk | Brk | |||||||||
|
|
Ins | Home | PgUp | Num | / | * | - | |||||||||||||||||
| Del | End | PgDn | 7 | 8 | 9 | + | ||||||||||||||||||
| 4 | 5 | 6 | ||||||||||||||||||||||
| ↑ | 1 | 2 | 3 | Ent | ||||||||||||||||||||
| ← | ↓ | → | 0 | . | ||||||||||||||||||||
Kliknij na jakiś klawisz, by dowiedzieć się o nim więcej.
Rodzaje klawiatur
- QWERTY / QWERTZ / AZERTY
- standardowa klawiatura
- klawiatura multimedialna
- alfabet arabski na klawiaturze
- alfabet aramejski na klawiaturze
- alfabet grecki na klawiaturze
- alfabet gruziński na klawiaturze
- alfabet hebrajski na klawiaturze
- alfabet łaciński na klawiaturze
- belgijska klawiatura
- brytyjsko-amerykańska klawiatura
- duńska klawiatura
- hiszpańska klawiatura
- niderlandzka klawiatura
- niemiecka klawiatura
- polska klawiatura
- szwedzka klawiatura
- węgierska klawiatura
- włoska klawiatura
- alfabet ormiański na klawiaturze
- cyrylica na klawiaturze
- bułgarska klawiatura
- rosyjska klawiatura
- ukraińska klawiatura
- pismo hinduskie na klawiaturze
- pismo chińskie na klawiaturze
- pismo koreańskie na klawiaturze
- pismo japońskie na klawiaturze
Zobacz też
- Klawiatura muzyczna
- Pisanie bezwzrokowe
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Historia klawiatur
|
||||||||||||||
Polish language
From Wikipedia, the free encyclopedia
Polish (język polski, polszczyzna), an official language of Poland, has the largest number of speakers of any West Slavic language.[3] Polish-speakers use the language in a uniform manner through most of Poland, and it has a regular orthography. The language developed indigenously and retains many ancient Slavic features of pronunciation and grammar. Although non-Polish administrations in Poland sometimes attempted, historically, to suppress the Polish language, a rich literature has nonetheless developed over the centuries, and many works by Polish authors are available in translations in English and other languages.
Orthography
This article contains IPA phonetic symbols. Without proper rendering support, you may see question marks, boxes, or other symbols instead of Unicode characters.
The Polish alphabet derives from the Latin alphabet but uses diacritics, such as kreska (graphically similar to the acute accent), kropka (superior dot) and ogonek (”little tail”). Unlike other Latin-character Slavic languages (apart from Kashubian), Polish did not adopt a version of the Czech orthography, but developed one independently.
Upper
case HTML
code Lower
case HTML
code Name of the letter Usual
phonetic value Other
phonetic values
A a a [a]
Ą Ą ą ą ą [ɔɰ̃] [ɔ], [ɔm], [ɔn], [ɔŋ], [ɔɲ], [ɔj̃]
B b be [b] [p]
C c ce [t͡s] [d͡z], [t͡ɕ]
Ć Ć ć ć ci [t͡ɕ] [d͡ʑ]
D d de [d] [t]
E e e [ɛ] [e] after and between palatalized consonants
Ę Ę ę ę ę [ɛɰ̃] [ɛ], [ɛm], [ɛn], [ɛŋ], [ɛɲ], [ɛj̃]
F f ef [f] [v]
G g gie [g] [k]
H h ha [x] [ɣ], [ɦ] (Eastern Bordelands, Silesia)
I i i [i] [i̯], mute (softens preceding consonant)
J j jot [j] [i]
K k ka [k] [g]
L l el [l]
Ł Ł ł ł eł [w] [ɫ] in older pronunciation and eastern dialects
M m em [m]
N n en [n] [ŋ], [ɲ]
Ń Ń ń ń eń [ɲ]
O o o [ɔ]
Ó Ó ó ó ó kreskowane [u]
P p pe [p] [b]
R r er [r]
S s es [s] [z], [ɕ]
Ś Ś ś ś eś [ɕ] [ʑ]
T t te [t] [d]
U u u or u otwarte [u] [u̯]
W w wu [v] [f]
Y y igrek [ɨ]
Z z zet [z] [s], [ʑ]
Ź Ź ź ź ziet [ʑ] [ɕ]
Ż Ż ż ż żet [ʐ] [ʂ]
Note the laminal postalveolars [ʂ], [ʐ], [t͡ʂ], [d͡ʐ], perhaps most accurately transcribed using the IPA retracted diacritic as [s̠], [z̠], [t͡ʂ̠], [d͡ʐ̠] respectively. Also note that Polish ń (transcribed here as [ɲ]) is not palatal, having the same place of articulation as [ɕ] and [ʑ]. However, as the IPA does not have a symbol for a nasal alveolo-palatal consonant, a more accurate representation would be [nʲ] or the obselete [ȵ].
The letters Q (ku), V (fau) and X (iks) do not belong to the Polish alphabet, but they occur in some commercial names and in some foreign words. Some letters, such as those listed are used but not that often. In Polish pronunciation there is no need for them. They are replaced with K, W and KS/GZ respectively. Some letters, like Y and W are pronounced differently.
Polish orthography also includes seven digraphs:
Capitalized HTML
code Lower
case HTML
code Usual
phonetic value Other
phonetic values
Ch ch [x] [ɣ]
Cz cz [t͡ʂ] [d͡ʐ]
Dz dz [d͡z] [t͡s], [d͡ʑ], [d-z]
Dź DŹ dź dź [d͡ʑ] [t͡ɕ], [d-ʑ]
Dż DŻ dż dż [d͡ʐ] [t͡ʂ], [d-ʐ]
Rz rz [ʐ] [ʂ], [r-z]
Sz sz [ʂ] [ʐ]
Note that although the Polish orthography mostly follows phonetic-morphological lines, some sounds may appear in more than one written form:
[x] as either h or ch
[ʐ] as either ż or rz (though rż denotes a [r-ʐ] cluster)
[u] as either u or ó
soft consonants are spelt either ć, dź, ń, ś, ź, or ci, dzi, ni, si, zi (ć, ń etc. are spelt before a consonant or at the end of a word, whereas ci, ni etc. are used before vowels a, ą, e, ę, o, u; c, dz, n, s, z alone are used before i.)
The two consonants rz very occasionally reflect the sounds “r z”, not [ʐ], as in words “zamarzać” (to get frozen), “marznąć” (to feel cold) or in the name “Tarzan”.
The pronunciation of geminates (doubled consonants) in Polish always sounds distinct from single consonants. Note that they should not be pronounced in a prolonged manner, as in Finnish and Italian, but it happens often in informal conversations. In correct pronunciation, speakers should articulate and release each of the two consonants separately. The prolongation is therefore rather a repetition of the consonant. For example, the word panna (young lady/maiden) is not read the same way as pana (mr.’s/master’s), but should be pronounced pan-na, with two n. This includes not only native Polish words (like panna or oddech), but also loan-words (lasso, attyka). In Polish, geminates may appear in the beginning of a word, as in czczenie (worshipping), dżdżownica (earth-worm), ssak (mammal), wwóz (importation), zstąpić (to descend; to step down), and zza (from behind; from beyond) but never appear at the end of a word of Slavic origin.
« Norwegian Keyboard Layout | Home | Portuguese Brazil Keyboard Layout »

Leave a Comment
You must be logged in to post a comment.