Thai keyboard layout
Download Frontype Virtual Thai Keyboard
เพิ่มการป้อนข้อมูลภาษาใน Windows Vista
1.
เปิดภูมิภาคและภาษาตัวเลือกโดยคลิกที่ปุ่มเริ่มคลิกแผงควบคุมคลิกนาฬิกาภาษาและภูมิภาคแล้วคลิกตัวเลือกภูมิภาคและภาษา.
2.
คลิกที่แท็บและภาษา Keyboards แล้วคลิกเปลี่ยน keyboards.
3.
ภายใต้การบริการติดตั้งคลิก Add.
4.
ดับเบิลคลิกที่ภาษาที่คุณต้องการเพิ่มให้ดับเบิลคลิกที่ข้อความบริการที่คุณ ต้องการเพิ่มให้เลือกข้อความที่เลือกบริการที่คุณต้องการเพิ่มแล้วคลิก OK.
วิธีการเพิ่มและเปิดใช้ภาษาอื่นใน Windows XP
1. ในของ Windows XP มาตรฐานเมนู Start ให้คลิก Start แล้วคลิก Control Panel. ในของ Windows XP คลาสสิคเมนู Start ให้คลิก Start คลิกที่ Settings แล้วคลิก Control Panel.
2. ดับเบิลคลิกที่ตัวเลือกภูมิภาคและภาษา.
3. คลิกที่แท็บภาษาและคลิกรายละเอียดใต้ “ข้อความบริการและป้อนภาษา”.
4. คลิก Add ภายใต้ “ติดตั้งบริการ” และคลิกที่ภาษาที่คุณต้องการเพิ่มปุ่มแป้นพิมพ์และคุณต้องการใช้สำหรับภาษาที่.
5. เมื่อต้องการกำหนดค่าการตั้งค่าภาษาบาร์คลิกภาษาบาร์ใต้ “การตั้งค่า”.
คีย์บอร์ด (คอมพิวเตอร์)
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปที่: ป้ายบอกทาง, ค้นหา
บทความนี้ต้องการแหล่งอ้างอิงเพิ่มเติม เพื่อให้บทความน่าเชื่อถือและสมบูรณ์ยิ่งขึ้น
คุณสามารถช่วยพัฒนาวิกิพีเดีย โดยเพิ่มแหล่งอ้างอิงที่เหมาะสม ไม่ควรปล่อยให้งานเขียนของคุณปราศจากแหล่งอ้างอิง
รายละเอียดเพิ่มเติม การอ้างอิงแหล่งที่มา - การพิสูจน์ยืนยันได้ - วิธีการเขียน - ป้ายนี้มีไว้เพื่ออะไร
รอการตรวจสอบ
คีย์บอร์ดคอมพิวเตอร์
คียบอร์ด หรือ แป้นพิมพ์ (ศัพท์บัญญัติใช้ว่า แผงแป้นอักขระ) เป็นอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่ทุกเครื่องจำเป็นต้องมี เป็นอุปกรณ์หลักที่ใช้ในการนำข้อมูลลงในเครื่องคอมพิวเตอร์ โดยปกติมักจะมีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าหรือใกล้เคียง มีแป้นต่างๆ ประมาณร้อยแป้นอยู่บนคีย์บอร์ด (ขึ้นอยู่กับผังแป้นพิมพ์) ซึ่งถอดแบบมาจากเครื่องพิมพ์ดีด ออกแบบมาเพื่อใช้สำหรับรับข้อมูลที่เป็นตัวอักขระ แล้วทำการเปลี่ยนเป็นรหัส 7 หรือ 8 บิต จากนั้นจึงส่งให้คอมพิวเตอร์ประมวลผล หรือใช้ควบคุมฟังก์ชันการทำงานบางอย่างของคอมพิวเตอร์ และเพื่อให้การป้อนข้อมูลที่เป็นอักขระและตัวเลขทำได้ง่ายและสะดวกขึ้น คีย์บอร์ดจึงแยกแผงที่เป็นแป้นอักขระกับแป้นตัวเลขแยกไว้ต่างหาก
[แก้] ประวัติ
คีย์บอร์ดของไมโครคอมพิวเตอร์ตระกูล IBM ในรุ่นแรกๆ ประมาณปี ค.ศ. 1981 จะมีแป้นทั้งหมด 83 แป้น ซึ่งมีชื่อเรียกว่า คีย์บอร์ด PC-X และในปี ค.ศ. 1984 ก็ได้พัฒนาแป้นพิมพ์เพิ่มขึ้นเป็น 84 แป้นพิมพ์มีชื่อเรียกว่า คีย์บอร์ด PC-AT ต่อจากนั้นก็ได้พัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆ ตามความต้องการของผู้ใช้เรียกว่า คีย์บอร์ด AT และพัฒนามาเป็นรุ่น PS/2 โดยมีแป้นพิมพ์เพิ่มขึ้นอีก 17 แป้นพิมพ์รวมแล้วก็เป็น 101 แป้นพิมพ์
คอมพิวเตอร์ คีย์บอร์ด (คอมพิวเตอร์) เป็นบทความเกี่ยวกับ คอมพิวเตอร์ อุปกรณ์คอมพิวเตอร์ หรือ เครือข่าย ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหาหรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น
ข้อมูลเกี่ยวกับ คีย์บอร์ด (คอมพิวเตอร์) ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ หรือ ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:เทคโนโลยีสารสนเทศ
ดึงข้อมูลจาก “http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%84%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B9%8C%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%94_(%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C)”.
หมวดหมู่: อุปกรณ์อินพุตคอมพิวเตอร์ | บทความเกี่ยวกับ คอมพิวเตอร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์
หมวดหมู่ที่ซ่อนอยู่: บทความที่ขาดแหล่งอ้างอิง | บทความที่รอการตรวจสอบรูปแบบ
ดู
* บทความ
* อภิปราย
* แก้ไข
* ประวัติ
เครื่องมือส่วนตัว
* ทดลองใช้รุ่นเบตา
* ล็อกอิน / สร้างบัญชีผู้ใช้
ป้ายบอกทาง
* หน้าหลัก
* เหตุการณ์ปัจจุบัน
* ถามคำถาม
* บทความคัดสรร
* บทความคุณภาพ
* สุ่มเนื้อหา
สืบค้น
มีส่วนร่วม
* ศาลาประชาคม
* ปรับปรุงล่าสุด
* ร่วมแก้ไข
* เรียนรู้การใช้งาน
* ทดลองเขียน
From Wiki:
Languages and dialects
Standard Thai, also known as Central Thai or Siamese, is the official language of Thailand, spoken by about 65 million people (1990) including speakers of Bangkok Thai (although the latter is sometimes considered as a separate dialect). Khorat Thai is spoken by about 400,000 (1984) in Nakhon Ratchasima; it occupies a linguistic position somewhere between Central Thai and the Isan on a dialect continuum, and may be considered a variant or dialect of either. A majority of the people in the Isan region of Thailand speak a dialect of the Lao language, which has influenced the Central Thai dialect.
In addition to Standard Thai, Thailand is home to other related Tai languages, including:
Isan (Northeastern Thai), the language of the Isan region of Thailand, considered by some to be a dialect of the Lao language, which it very closely resembles (although it is written in the Thai alphabet). It is spoken by about 15 million people (1983).
Nyaw language, spoken mostly in Nakhon Phanom Province, Sakhon Nakhon Province, Udon Thani Province of Northeast Thailand.
Galung language, spoken in Nakhon Phanom Province of Northeast Thailand.
Lü (Tai Lue, Dai), spoken by about 78,000 (1993) in northern Thailand.
Northern Thai (Lanna, Kam Meuang, or Thai Yuan), spoken by about 6 million (1983) in the formerly independent kingdom of Lanna (Chiang Mai).
Phuan, spoken by an unknown number of people in central Thailand ,Isan and Northern Laos.
Phu Thai, spoken by about 156,000 around Nakhon Phanom Province (1993).
Shan (Thai Luang, Tai Long, Thai Yai), spoken by about 56,000 in north-west Thailand along the border with the Shan States of Burma (1993).
Song, spoken by about 20,000 to 30,000 in central and northern Thailand (1982).
Southern Thai (Pak Dtai), spoken about 5 million (1990).
Thai Dam, spoken by about 20,000 (1991) in Isan and Saraburi Province.
Statistics are from Ethnologue 2003-10-4.
Many of these languages are spoken by larger numbers outside of Thailand. Most speakers of dialects and minority languages speak Central Thai as well, since it is the language used in schools and universities all across the kingdom.
Numerous languages not related to Thai are spoken within Thailand by ethnic minority hill tribespeople. These languages include Hmong-Mien (Yao), Karen, Lisu, and others.
Standard Thai is composed of several distinct registers, forms for different social contexts:
Street Thai (ภาษาพูด, spoken Thai): informal, without polite terms of address, as used between close relatives and friends.
Elegant Thai (ภาษาเขียน, written Thai): official and written version, includes respectful terms of address; used in simplified form in newspapers.
Rhetorical Thai: used for public speaking.
Religious Thai: (heavily influenced by Sanskrit and Pāli) used when discussing Buddhism or addressing monks.
Royal Thai (ราชาศัพท์): (influenced by Khmer) used when addressing members of the royal family or describing their activities.
Most of the Thais can speak and understand all of these contexts. Street and Elegant are the basis of all conversations; rhetorical, religious and royal Thai are taught in schools as the national curriculum.
[edit]Script
Thai alphabet
The Thai alphabet is derived from the Khmer alphabet, which is modeled after the Brahmic script from the Indic family. The language and its alphabet are closely related to the Lao language and alphabet. Most literate Laotians are able to read and understand Thai, as more than half of the Thai vocabulary, grammar, intonation, vowels and so forth are common with the Lao language. Much like the Burmese adopted the Mon script (which also has Indic origins), the Thais adopted and modified the Khmer script to create their own writing system. While the oldest known inscription in the Khmer language dates from 611 CE, inscriptions in Thai writing began to appear around 1292 CE. Notable features include:
It is an abugida script, in which the implicit vowel is a short /a/ in a syllable without final consonant and a short /o/ in a syllable with final consonant.
Tone markers are placed above the consonant just before the vowel sound of the syllable.
Vowels sounding after a consonant are nonsequential: they can be located before, after, above or below the consonant, or in a combination of these positions.
[edit]Transcription
There is no universal standard for transcribing Thai into the Latin alphabet. For example, the name of King Rama IX, the present monarch, is transcribed variously as Bhumibol, Phumiphon, phuuM miH phohnM, or many other versions. Guide books, text books and dictionaries may each follow different systems. For this reason, most language courses recommend that learners master the Thai alphabet.
What comes closest to a standard is the Royal Thai General System of Transcription (RTGS), published by the Thai Royal Institute only in Thai at [1]. This system is increasingly used in Thailand by central and local governments, especially for road signs. Its main drawbacks are that it does not indicate tone or vowel length. It is not possible to reconstruct the Thai spelling from the RTGS transcriptions.
[edit]Transliteration
The ISO published an international standard for the transliteration of Thai into Roman script in September 2003 (ISO 11940) [2]. By adding diacritics to the Latin letters, it makes the transcription reversible, making it a true transliteration. This system is intended for academic use and is hardly ever used in Thailand for the common public.
[edit]Grammar
From the perspective of linguistic typology, Thai can be considered to be an analytic language. The word order is Subject Verb Object, although the subject is often omitted. The Thai pronominal system varies according to the sex and relative status of speaker and audience.
Thai alphabet
From Wikipedia, the free encyclopedia
This article contains Indic text. Without proper rendering support, you may see question marks or boxes, misplaced vowels or missing conjuncts instead of Indic text.
Thai
Type Abugida
Spoken languages Thai
Created by King Ramkhamhaeng the Great
Time period 1283–present
Parent systems Brāhmī
→ Pallava
→ Khmer
→ Thai
Child systems Lao
Unicode range U+0E00–U+0E7F
ISO 15924 Thai
Note: This page may contain IPA phonetic symbols in Unicode.
[show]History of the alphabet
The Thai alphabet (Thai: อักษรไทย, àksŏn thai) is used to write the Thai language and other minority languages in Thailand. It has forty-four consonants (Thai: พยัญชนะ, phayanchaná), fifteen vowel symbols (Thai: สระ, sàrà) that combine into at least twenty-eight vowel forms, and four tone marks (Thai: วรรณยุกต์ or วรรณยุต, wannayúk or wannayút).
The character set is an abugida, a writing system in which consonants include an inherent vowel sound. The inherent vowel is described as an implied ‘a’ or ‘o’, below. Consonants are written horizontally from left to right, with vowels symbols arranged above, below, to the left or to the right of the corresponding consonant or in a combination of those positions.
Thai has its own set of Thai numerals which are based on the Hindu Arabic numeral system (Thai: ตัวเลขไทย, tua lek thai), but the standard western Hindu-Arabic numerals (Thai: ตัวเลขฮินดูอารบิก, tua lek hindu arabik) are also commonly used.
Thai in Unicode
The Unicode range for Thai is U+0E00–U+0E7F. This area is a verbatim copy of the older TIS-620 character set which encodes the vowels เ แ โ ใ ไ before the consonants they follow, and thus is the only Unicode script using visual order instead of logical order. Grey areas indicate non-assigned code points.
Thai
Unicode.org chart (PDF)
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 A B C D E F
U+0E0x ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ
U+0E1x ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ
U+0E2x ภ ม ย ร ฤ ล ฦ ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ ฯ
U+0E3x ะ ั า ำ ิ ี ึ ื ุ ู ฺ ฿
U+0E4x เ แ โ ใ ไ ๅ ๆ ็ ่ ้ ๊ ๋ ์ ํ ๎ ๏
U+0E5x ๐ ๑ ๒ ๓ ๔ ๕ ๖ ๗ ๘ ๙ ๚ ๛
U+0E6x
U+0E7x
Comments
Trackbacks
Leave a Comment
You must be logged in to post a comment.